De kop is eraf! Vandaag stond gelijk de zwaarste etappe op het programma: 68 km en 2600 hm. Rond kwart over negen konden we redelijk voorin plaats nemen in het startvak. Ondanks de slechte voorspelling was het toch aardig weer, bewolkt maar toch al 19 graden.

Om iets onder tien het startschot en rustig aan vertrekken. Vandaag stonden er 4 beklimmingen op het programma, stuk voor stuk steil, lang en slopend. Het parcours was veelal schotter, asfalt en bospaden. Vanwege de regenval van de nacht ervoor vaak wel nat en modderig.

Mijn tactiek was vandaag rustig rijden en overleven, de stevige beklimmingen liggen mij minder en kan dus beter de benen sparen. Petra reed goed door, maar ook behoudend.

Onderweg zakte de temperatuur soms naar 7 a 8 graden en viel er af en toe tegen….

Na 4u52 rolde ik onder de finish, een lange dag, maar zeker niet kapot. Tien minuten later kwam Petra ook onder de finish en zijn we naar onze camper gereden.

‘s avonds natuurlijk pasta party en optijd naar bed. Inmiddels regent het al weer even, hopen dat het morgen beter wordt. Dan wacht ons 78km en 2300 hm

Het is een tijdje stil geweest, maar het grote doel voor dit jaar staat voor de deur. Zaterdag 28 mei vertrekken Petra en ik richting Sonthofen voor een 4-daagse wedstrijd: De Trans Germany! Van 1 t/m 4 juni rijden we een pittige koers op de grens van Duitsland en Oostenrijk.

Via Twitter en deze site zullen we jullie op de hoogte proberen te houden!

18 september stond al een tijdje omlijst in de agenda.  Het NK in Groesbeek.  Mooi dichtbij en op de dag zelf heel aardig weer.  Tot zover alles positief…
De wedstrijd verliep voor ons beide echter een stuk minder.  Petra bleef met haar “breed is wreed” stuur achter een boom hangen….naast wat airmiles leverde dat een behoorlijke harde valpartij op.  Na 30 km was voor haar de race over.
Zelf reed ik de eerste 20 km aardig mee maar al snel voelde ik dat mijn achterband lucht verloor.  Snel van de fiets en met een patroon de boel weer op spanning gebracht.  Dit ritueel kon ik om de vijf minuten herhalen omdat de latex het gat niet dichtte.  Uiteindelijk na de eerste ronde ook de strijd gestaakt….

Op zondag 5 september stond de -uitgestelde- finale van de Bergrace op het programma. Hoewel het enorm zonde is geweest dat Landgraaf als locatie is afgevallen, hebben ze een prachtige vervanging weten te organiseren!

Lunteren? Ja in Lunteren. Een schitterende locatie op/in/nabij een oude zandafgraving. Dat leverde een zeer lastig en technisch parcours op. Steile klimmen en dito afdalingen, veel mulzand en heel weinig herstel. Ik had de woensdag ervoor al een verkenning gedaan en wist dat de 150 minuten koers niet meer zou betekenen dan gedoseerd rijden!

Zondag om 09:30 stonden Petra en Ik na een ronde verkennen aan de start voor de 150 minuten. Petra had bijgeschreven en stond daardoor wat verder naar achteren. Ik had een plek op de 3e rij en kon daardoor redelijk releaxed starten zonder veel duw en trekwerk. Maar na een minuut of 3 sloeg het noodlot toe…ik stuurde wat scherp een korte afdaling in, moest iets bijremmen op het voorwielen poef, voorband eraf en lek….Koers over dacht ik heel even. Ik wandelde terug naar de auto, maar vond het eigenlijk zonde er geen mooie training van te maken. Bij de auto aangekomen de boel weer gerepareerd en met ruim 20 minuten achterstand weer in de wedstrijd gestapt. Hoewel ik in de resterende 2 uur toch het gat naar de laatsten heb weten dicht te rijden zat een klassereing hoger dan 3-na-laatste er niet in. Wel een lekkere training en vooral technisch uitgedaagd.

Petra reed een steady race en stond vooral aan de start voor de duur en de technische vaardigheden. Ze reed een goede wedstrijd en was erg tevreden na afloop.

Al met al een aardige voorbereiding voor het NK Marathon wat op 18-09 plaats gaat vinden.

Afgelopen zondag leek het mij wel eens tijd om weer eens een wedstrijd te rijden. Een slecht voorseizoen, veel training geven, maar zelf weinig trainen zijn over het algemeen niet de juiste ingredienten voor een goed resultaat.
Afgelopen weken toch best wel weer wat structuur in de training. Aangezien het tijd werd voor wat interval besloten een wedstrijdje mee te pakken. En waar kun je je zelf beter afmatten dan op een heuvelachtig parcours bij 30 graden? Oosterbeek zou een antwoord kunnen zijn.
Nou, dat klopt als een bus! het was pittig. interval pakken daar waar mogelijk….dus met de start aardige volle bak mee. Twee keer die startklim hakte er flink in. Daarna flink gas terug genomen en net onder het omslagpunt gereden. Op de klimmen net erboven. Op die manier kon ik me er redelijk doorheen slepen. Na 1u40 rolde ik over de finish. 1,5 liter sportdrank rijker….want man wat was het heet….al met al best tevreden, nu opbouwen naar meer!

Petra heeft vandaag niet gereden. Na de alpedhuzes heeft ze wat lichte knie klachten. aangezien we volgende week weer een marathon rijden in Wetter DLD richt ze zich daar volledig op.

We did it!

Het 6x beklimmen van de Alpe d’Huez met als doel zoveel mogelijk geld op te halen voor het KWF stond al maanden dik in de agenda. Afgelopen week was het dan eindelijk zo ver. We zijn van Zondag t/m zaterdag in de Alpen geweest. Om precies te zijn in Bourg d’Oisans, direct onderaan de voet van deze Nederlandse berg. Maandag hebben we de Alpe verkend en dinsdag wat losgetrapt op de Col D’ornon. Woensdag was rust. En toen……

Donderdag 3 juni! De dag! Om 03:45 ging de wekker. Een beetje slaperig ontbeten en om 05:00 uur het startvak opgezocht. Deze lag direct aan onze camping en samen met -ik schat- 2000 anderen stonden we daar in het donker aan de start. Om 05:23 mochten we dan echt los. Nou ja los….Bij een wedstrijd ga je los, hier deden we vooral rustig aan.

De eerste klim was prachtig zo in de schemer met al die lampjes. Even je weg zoeken door de drukte, maar het ging prima. Omdat we redelijk voorin reden was de eerste afdaling lekker vlot te doen, ook omdat de locals nog op een oor lagen.

Klim 2 en 3 gingen ook prima. Iedereen reed nog redelijk dicht bij elkaar en zo konden we elkaar tijdens de lunch ook nog even gedag zeggen en aanmoedigen. Petra en ik werkten een lekker bordje Pasta pesto weg. Best lekker, wat hartigs.

Ik besloot in klim 4 nog rustiger aan te doen, want zoals altijd beginnen bij mij na 4 uur en 3000 hoogtemeters alles zeer te doen Uiteindelijk viel het verval mee, maar ik kreeg wel in de gaten dat het nog enorm zwaar ging worden. Petra praatte vooral tegen me en ik zei al niet veel meer terug. Je kunt je energie maar beter sparen.

Klim 5 was enorm zwaar, de benen voelden leeg en ik wilde liever wat lichters dan mijn gemonteerde verzetje van 33×29. Vanaf bocht 7 liep het echt niet meer: Lek! Gelukkig dacht ik, even uitrusten. Lekker relaxed het bandje vervangen en wat met het publiek gesproken. Na een minuut of 10 weer verder en echt leger dan leeg boven. Petra kreeg het inmiddels ook zwaar, maar zat nog een stuk frisser dan mij. Door de lekke band werd onze tijd wel wat beperkt. De afdalingen worden ook steeds moeilijker, hoewel je de benen stilhoudt werk je enorm met je armen en schouders. Ook neemt de concentratie behoorlijk af.

We hadden met het team afgesproken de laatste keer gezamenlijk omhoog te gaan. Dit bleek nodig! Iedereen zat er inmiddels behoorlijk doorheen. Na 2,7km…ging de kaars bij mij volledig uit. Ff zitten in bocht 15…Stefan begreep het en stond gewillig zijn laatste carbofruits en energydrink af. Hoewel m’n lichaam al lang geen zoetigheid meer wilde nam ik het toch maar….Petra trok ook haar eigen plan vanaf dit moment. Stoppen nekte haar en als een echte diesel reed ze in een tempo omhoog, met het laatste restje diesel wat erin zat, dat wel.

Na 1u49 afzien, peptalks, duwtjes en wat flauwe grappen later was ie er dan toch: Bocht 1! Boven! Langzaam kwam het besef dat WE het gehaald hadden! Als een blok liepen we over de streep. Kippenvel.

Howel het een enorme inspanning is geweest was iedereen uit het team bijzonder enthousiast en trots op het resultaat. De opbrengst loopt langzaam richting de 20.000 euro en daar zijn we als team enorm trots op!

Deze week zijn we te volgen met meerdere twitteraccounts op http://alpedhuzes.bar-end.nl

Ook zijn donderdag onze livetijden te volgen op http://live.opgevenisgeenoptie.nl/livetijden . Kijk bij teams, vervolgens klikken op team 98 en daar staan onze namen. Klik op info bij de naam waarvan je de tijden wilt zien en als alle techniek goed werkt zie je daar onze tijden.

We zullen starten om 5.10 uur. Ons plan is om eerst 3 keer naar boven te gaan, dan even pauze met een pastamaaltijd. Vervolgens 2 keer omhoog en als laatste ergens tussen 16 uur en 17.30 uur gezamenlijk omhoog voor de 6e en laatste keer.

Afgelopen maandag hebben we de Alpe gereden en die was voor iedereen goed te doen. Geen zorgen dus voor donderdag

Het is hier veel te lang stil geweest…hier dan even een update.

Afgelopen maanden hebben vooral in het teken gestaan van trainen en het rijden van een paar wedstrijden om wat ritme op te doen. Daarnaast ben ik op dit moment erg druk met mijn Wielertrainer opleiding en de organisatie van de internationale Stappenbelt Rabobank MTB Trophy in Apeldoorn.

Maar goed, op 24 april zijn we beiden afgereisd naar het Sauerland om daar de Sorpetal Marathon te rijden. Ik ging voor de 55 en Petra voor de 100km. Het was lekker weer, de omgeving is mooi….alle ingredienten voor een leuke rit!
Ik kon met de start net aanhaken bij de eerste grote groep, maar dat ging met hangen en wurgen. Met een enorme trainingsachterstand valt dit werk niet mee. Petra starte wat rustiger maar kwam langzaam op stoom. Na 12km. kwam ze me in een lange klim voorbij! Pffff….zij had wel netjes haar trainingsuren gemaakt en heeft op dit moment de betere benen…Ik kon haar in een afdaling nog weer even passeren, maar daarna was het gedaan. Ze verdween uit zicht! Ik heb de wedstrijd, met niet al te gek doen, voltooid in 2u51. Petra finishte ruim 2uur later met 100km in de benen. Overall werd ze 6e en mocht ze nog wat prijzengeld meenemen.

Daarna ging het vizier op Apeldoorn. Voor Petra om te fietsen en voor mij op de wedstrijdorganisatie. Op zondag 16 mei reed Petra sinds lange tijd weer een XC wedstrijd. Op een technisch thuisparcours is dat altijd leuk. De start was voor haar pittig en ze kon net de groep volgen. Gedurende de wedstrijd reed ze iets naar voren en haalde wat dames in. Het technische rondje viel in goede aarde! Uiteindelijk niet ontevreden met een 22e plaats.

En dan! Op naar de Alpe D’huzes! 3 juni is de dag die al ruim een half jaar met dikke letters in de agenda staat. Samen met het team van Bar End gaan we 48x omhoog om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het KWF !! Volg ons via http://alpedhuzes.bar-end.nl

Eindelijk het dooit! Door het koude weer en de vele sneeuw hebben we nog niet zovel getraind als we zouden willen. Ook hier en daar een verkoudheid helpt niet echt mee. We kijken dan ook erg uit naar Gran Canaria, daar gaan we flink aan de basis werken. Tot zover deze korte update……

Na veel wikken, wegen, passen en meten is het gelukt de kalender voor 2010 rond te krijgen! Veel (halve) marathons in duitsland en een paar leuke Xc wedstrijden in Nederland. De bergraces (150min) zijn een mooie voorbereiding op de lange wedstrijden en natuurlijk de AlpeDhuzes!!

Aan de rechterkant in het menu staat een link naar de kalender.